प्राप्ताः श्रियः सकलकामदुधाः ततः किं न्यस्तं पदं शिरसि विद्विषतां ततः किम् |
सम्पादिताः प्रणयिनो विभवैः ततः किं कल्पस्थितास्तनुभृतां तनवः ततः किम् ||

(वैराग्यशतक -  भर्तृहरि)

- सर्व प्रकारच्या इच्छा पूर्ण करणारे वैभव मिळविले तर मग पुढे काय? शत्रूंच्या डोक्यावर पाय ठेवला (शत्रूंचा निःपात केला )तर मग पुढे काय? आपल्या संपत्तीच्या जोरावर मित्र मिळविले तर मग पुढे काय? माणसांची शरीरे कल्पांतापर्यंत राहिली (माणसे अमर झाली) तर मग पुढे काय?

माणसाच्या इच्छा कधीही न संपणाऱ्या असतात.

भोगा न भुक्ता वयमेव भुक्ताः
तपो न तप्तं वयमेव तप्ताः |
कालो न यातं वयमेव याताः
तृष्णा न जीर्णा वयमेव जीर्णाः ||
 - भर्तृहरी

- भोग भोगले जात नाहीत तर आपणच भोगले जातो (संपत जातो), आपण तप करीत नाही तर आपल्यालाच जाळले जाते, वेळ पुढे जात नाही तर आपणच खर्च होतो , इच्छा/वासना जीर्ण होत नाहीत आपणच जीर्ण होत जातो.